Sinterklaas­gedicht voor je vriend

Beste [naam], de Sint zag je lopen op straat,
met je neus op het scherm en je hoofd in de staat
van "ik kijk nog heel even", drie uur achtereen,
tot je bijna de lantaarnpaal kuste, alleen.
Je weet wie er trouwt, wie er scheidt en wie danst,
maar wat oma vroeg aan tafel? Daarvan heb je geen kans.
De Sint heeft een voorstel, en Piet vindt het goed:
één avond het ding in een la, voor de moed.
Dus hier is een pakje, en kijk eens omhoog:
daar zitten je mensen, en die kijken je aan, oog in oog.

De Sint zag je sokken, met gaten, wel drie,
en dacht: dat kan beter, dus hier, voor je knie
tot je tenen iets nieuws, lekker warm en niet grijs,
en ja, het zijn sokken. Maar wel van de Sint, dus wees wijs.

Lieve [naam], de Sint pakte zijn grote boek,
en bladerde terug naar januari, naar de hoek
waar jij stond, met goede voornemens en een plan:
meer sporten, minder snoep, en "dit jaar kan ik het, man".

In februari was het plan alweer kwijt,
maar jij was er wel, bij elk feest, elke tijd.
Maart bracht de regen, april bracht de zon,
en jij bracht de koffie, elke ochtend, met een bon.

De zomer was lang, met een reis naar [plek],
waar je verdwaalde, maar lachend, zonder gebrek.
September kwam snel, oktober was nat,
en november, dat weet je, is de maand van dít en dát.

De Sint keek het door en zei toen tegen Piet:
"Dit was een goed jaar, voor [naam], dat zie je, niet?"
Dus hier is een pakje, met liefde erin,
voor het jaar dat was, en het jaar dat nu nog begint.

Lieve [naam], je lootje viel in mijn hand,
en wie ik ben blijft geheim, dat is mijn stand.
Ik ken je van [plek], van de koffie, de gang,
van je lach die je hoort, ja, drie kamers lang.
Je zei laatst nog: "Ik wil dit jaar niks geks, hoor,"
dus ik zocht iets simpels, drie winkels, in één spoor.
Ik twijfelde lang, en ik twijfel nog steeds,
maar de Sint zei: "Geef maar, de gedachte telt reeds."
Dus pak maar uit, en kijk gerust rond:
wie het hardst lacht om dit gedicht, had het lootje in de mond.

Lieve [naam], de Sint hoeft niet te loten,
want jouw naam staat al jaren bij mij in de noten
van alles wat goed is: de koffie, de bank,
je slechte grappen, je blik die zegt "dank"
als ik de vaat doe, "want dat was mijn beurt",
en je koude voeten die ’s nachts naar mij zijn gekeerd.
De Sint zei tegen Piet: "Die twee, dat zit goed,
schrijf maar op: nog een jaar, en dan nog één, met gloed."
Dus hier is een pakje, van mij, niet van Sint,
omdat ik elk jaar weer opnieuw jouw lootje vind.

Lieve [naam], de Sint geeft je een hint,
want wat hier in zit, is iets wat jij wel vindt
in je kast, op de bank, of soms in je tas,
en als het weg is, roep je: "Waar is dat ding, verdomd... pas!"
Het is niet van glas, en het is ook niet rond,
het past in twee handen, het maakt niemand gezond.
Je gebruikt het vaak, al zeg je van niet,
en Piet heeft er ook een, maar die van Piet is... van Piet.
Nog steeds geen idee? Dan is het tijd voor de daad:
scheur open, en roep "aha!" voordat de buurvrouw het raadt.

Beste [naam], de Sint keek om drie uur naar binnen,
en zag jou met een headset en een blik van: "we winnen!"
Je schreeuwde "cover me!" en je buurman werd wakker,
en je moeder riep: "Slapen!" Jij riep: "Zo, nog één, makker."
Je kent elke map, elke skin, elke truc,
maar de vaatwasser inruimen? Dat wordt een stuk
lastiger, want daar is geen tutorial van,
al heeft Piet gezegd dat hij je er best mee helpen kan.
Dus hier is een pakje, game on, maar beloof:
morgen op tijd op, en niet weer "even doof".

Beste [naam], de Sint deed mee aan een quiz,
en wie had alles goed? Jij. Je had niets mis.
Je weet hoe lang een slak slaapt, en hoe hoog een gans vliegt,
en je zegt het zo zeker dat niemand denkt dat je liegt.
Op een feestje vertel je je feitjes, één voor één,
en dan staat de rest bij de chips, en jij daar alleen.
Piet vroeg: "Hoeveel pepernoten passen er in mijn zak?"
en jij wist het meteen, en ook nog hoeveel er brak.
Dus hier is een quiz, voor jou alleen gemaakt,
met vragen over jezelf: eens kijken of je die raakt.