Sinterklaas­gedicht voor de oppas

Lieve [naam], de Sint weet hoe vaak je er was,
op woensdag, met de fiets, en een spel in je tas.
Je haalde ze van school, door de regen en de wind,
en je had altijd een koekje, voor elk kind.
Ze vragen nu al: "Wanneer komt [naam] weer?"
En wij zeggen: "Gauw," en dan juichen ze, elke keer.
Wij gaan de deur uit, en we hoeven niets te vragen:
jij regelt het allemaal, ook op de drukste dagen.
Dus hier een cadeau, van ons, groot en klein:
bedankt dat je er was, en dat je er zult zijn.

Beste [naam], de Sint heeft een vraag aan jou,
en Piet ook, en wij, dus vertel het ons gauw:
bij ons is het water, een plas, een knuffel kwijt,
en dan nog een vraag, en dan is het al lang over tijd.
Maar als jij komt, zeg je "Welterusten," heel kort,
en het is muisstil boven, voor het half acht wordt.
Piet keek met een zaklamp onder het bed en de mat,
maar geen toverspreuk, alleen een sok, en dat was dat.
Dus hier een cadeau, en we hebben één wens:
verklap ons je trucje, je bent een wonderbaarlijk mens.

Lieve [naam], de Sint keek mee door het raam,
toen jij kwam oppassen, en wij riepen jouw naam.
Jullie bouwden een hut van een deken en een stoel,
en speelden verstoppertje, met een hoop gejoel.
Je leest drie boekjes voor, en daarna nog één,
en dan zeg jij: "Slapen!", en wij gaan... nou ja, meteen.
De Sint vroeg aan Piet: "Is die oppas niet moe?"
Piet zei: "Nee, die speelt nog een spelletje toe!"
Dus hier een cadeau, en dat geven we graag:
kom je volgende week weer? Dat is onze vraag!