Sinterklaas­gedicht voor een surprise

Hallo [naam], ik ben het, het paard van de Sint,
ik schrijf met mijn hoef, dus vergeef het als je een vlek vindt.
Ik draaf elke nacht over daken, heel zacht,
met de Sint op mijn rug, en Piet die achter me lacht.

Bij jou op het dak was het glad, en het vroor,
en ik gleed bijna uit, maar ik ging gewoon door.
Toen rook ik iets lekkers, zo zoet en zo fijn,
door de schoorsteen omhoog: dat moest een wortel zijn!

Ik at hem in één hap, en daarna nog een,
want jij had er twee in je schoen, en dat zag ik meteen.
Piet zei: "Hé, paard, die tweede was voor mij!"
Maar ik deed alsof ik niks hoorde, en was heel blij.

Dus [naam], bedankt, van mijn manen tot mijn staart,
jij bent, zegt het paard, een hele wortel waard.
Dit pakje heb ik zelf gedragen, de hele nacht,
en ik zette het voor je neer, heel stil en heel zacht.

Goedenavond, dit is het journaal van de Sint,
met nieuws over [naam], en dat gaat als de wind.
Vanmiddag om drie werd er paniek gemeld:
[naam] had de [hobby]-spullen in de la weggeveld.
Omstanders zagen een persoon in de stress,
die riep: "Waar is mijn [ding]? Het is bijna zes!"
De politie van Piet heeft de zaak onderzocht,
en vond onder de bank wat hij nergens meer zocht.
Dan nu het weer: morgen lacht [naam] de hele dag,
want dit pakje bevat wat niemand verwachten mag.

Recept van de Sint, voor iemand als jij:
pak een kom en een lepel, en een schort erbij.
Doe er drie scheppen lach in, en een snufje geduld,
en een flinke klont [hobby], tot de kom is gevuld.
Een scheutje eigenwijs, en een handvol plezier,
en roer het goed door, met een lepel, en met zwier.
Laat het rijzen, een nacht, bij de haard, heel zacht,
en kijk: daar is [naam], die vrolijk naar je lacht.
Piet heeft geproefd, en zegt: "Dit is het beste gerecht!"
En de Sint zegt: "Dat heb ik toch altijd al gezegd."
Dus als toetje een pakje, met een strik van papier:
smakelijk uitpakken, en het recept? Dat blijft hier.

Lieve [naam], kijk eens wat hier staat:
een bouwsel van karton, van plakband en draad.
De Sint zat tot drie uur met verf in zijn baard,
en Piet zocht de schaar, die lag onder het paard.
Het moet een [ding] zijn, zegt de Sint vol vertrouwen,
en wie het niet ziet, moet maar opnieuw gaan bouwen.
Dus pak hem maar uit, maar wees lief voor de doos,
de Sint vindt hem prachtig, al is Piet nog wat boos.

De Sint stuurde je een appje: "Hoi, hoe is het met jou?"
Twee vinkjes, toen blauw, maar je antwoordde niet gauw.
Pas na drie uur kwam er antwoord: alleen maar een "k".
Piet legde het uit: "Sint, dat betekent gewoon: ja."

Toen stuurde de Sint: "Wat wil je dit jaar?"
en jij stuurde een lijst, met zeven links, en klaar.
De Sint klikte erop, maar hij snapte er niets van,
dus Piet zei: "Laat mij maar, ik weet hoe dat kan."

Toen vroeg de Sint nog: "Ben je wel lief geweest?"
en jij stuurde drie engeltjes: dat zegt toch het meest.
De Sint keek het na in zijn grote boek,
en daar stond: "Kamer vol, en weer sokken zoek."

Maar toch zei de Sint: "Ik ben trots, en terecht,
want [naam] is grappig, en eerlijk, en echt."
Dus hier is je pakje, Piet bestelde het snel.
App je terug? Meer dan een "k" mag ook wel.

Lieve [naam], de Sint keek dit jaar met je mee,
en hij schreef alles op, met Piet, met z'n twee.
Hij zag jou met [hobby], van de ochtend tot de nacht,
en hoe je dan straalt, en hoe je dan lacht.
Piet probeerde het ook, maar dat ging niet zo snel,
dus hij houdt het maar bij pepernoten, dat kan hij wel.
Dus hier is [cadeau], voor bij [hobby], van mij:
pak het uit, en dan word je hopelijk net zo blij.

Lieve [naam], de Sint had dit jaar weinig tijd:
de stoomboot liep vast, en zijn staf was hij kwijt.
Dus dit rijm is wat korter, maar wel echt gemeend,
en het is niet gekocht, en ook niet geleend.
Hij weet dat je graag met [hobby] bezig bent,
dus de Sint had een idee, op het laatste moment.
Hier is [cadeau], met een strik en een lint,
van iemand die jou heel bijzonder vindt.

Beste [naam], de Sint zag je bladeren, heel snel,
naar de laatste bladzijde, en dat kent hij wel.
Je leest eerst het einde: wie wint, wie het deed,
en dan lees je het begin, terwijl je alles al weet.
De Sint vond het raar, en Piet ook, maar och,
het is jouw manier, en het werkt voor jou toch.
Dus hier is een boek, maar met plakband erom:
de laatste bladzijde zit vast, dus begin maar vooraan, kom!

Beste buren, de Sint zag het vannacht:
er sloop door ons tuinhek iets, heel stil en heel zacht.
Het was jullie kat, en die kwam bij ons binnen,
om op onze bank, op het kussen, te spinnen.
Hij eet bij jullie ontbijt, en bij ons nog een keer,
en dan kijkt hij alsof hij nooit iets kreeg, de heer.
De Sint vroeg aan Piet: "Van wie is die kat?"
En Piet zei: "Van de hele straat, wist je dat?"
Dus hier een cadeau, en mocht het verdwijnen:
dan ligt de kat erop, bij ons, achter de gordijnen.

Lieve [naam], je letter was nergens meer te zien,
dus nu krijg je een X, dat past ook wel, misschien.
Een X is een kus, zegt Piet, en dat is wel zo fijn:
zo'n kus van chocola mag best wat groter zijn.

Beste [naam], de Sint kwam langs op kantoor,
hij zocht je bureau en volgde het spoor
van koffiekopjes, wel zeven op rij,
en een post-it met "zo terug" van half drie.
Je bent altijd vrolijk, soms net iets te laat,
maar als de printer vastloopt, ben jij onze maat.
Je kent elke roddel, je sluit elke deal,
en zonder jouw grappen is de afdeling niet heel.
Dus hier een cadeautje, van je stiekeme fan:
pak uit, en de koffie? Die haal ik wel dan.

Beste [naam], de Sint keek vanochtend eens rond,
in jouw videocall, waar hij jou thuis vond.
Een blouse erboven, gestreken en strak,
en onder de tafel pantoffels: gemak!
Je zegt: "Ik ben hier!", maar je mute staat nog aan,
en je kat komt voor de camera even staan.
De Sint vindt het prima: je werkt met veel zin,
en jouw koffiezetter heeft de beste bonen erin.
Dus hier een cadeau voor de plek waar je zit:
zet je mute even uit, dan horen we: "Wat is dit?"

Beste [naam], de Sint wilde je even spreken,
maar je agenda zat vol, al voor weken en weken.
Om negen uur bellen, om tien uur een gesprek,
om elf uur een broodje, gehaast, op je plek.
De Sint vroeg aan Piet: "Waar vind ik een kwartier?"
Piet zocht en vond vrijdag, kwart over vier.
Dus hier is je pakje, de Sint houdt het kort:
pak het uit voordat je weer weggeroepen wordt.

Lieve juf, de Sint kwam kijken in de klas,
en zag dertig kinderen, en één juf die de baas was.
Je telt tot drie, en het is stil, hoe doe je dat?
Zelfs Piet werd rustig, en die is nooit op zijn gat.
Je leest ons voor met stemmetjes, je plakt elke pleister,
en je hoort wie er fluistert, zelfs met je rug naar de meester.
Je lacht om onze grappen, zelfs die van Daan,
en je zucht als de les weer van tafel is gegaan.
Dus hier een cadeau, van groep [groep] bij elkaar:
bedankt voor dit jaar, juf, we zijn klaar voor het volgende jaar!

Lieve juf, de Sint zat stil achter in de klas,
toen jij een boek tevoorschijn haalde uit je tas.
Je had voor de reus een heel lage, zware stem,
en een piepstem voor de muis, die zich verstopte achter hem.
De draak in het boek brulde, en dat deed jij ook,
en de hele klas dook weg voor het vuur en de rook.
Piet zat op de vensterbank en vond het zo fijn,
dat hij smeekte: "Nog één!", toen de bel ging voor het plein.
Dus hier een cadeau voor de juf met het boek:
pak het uit met een stemmetje, dat is ons verzoek!

Lieve [naam], de Sint wilde je hele naam,
in letters van chocola, op een rij voor het raam.
Maar Piet hield de wacht, en hij at er één op,
en toen nog een paar, en toen riep de Sint: "Stop!"
Dus van al die letters bleef er eentje over, kijk nou:
de eerste, de mooiste, en die is voor jou.

Lieve [naam], je letter is nog bijna heel,
op één hoekje na, maar dat is niet veel.
Piet moest even proeven, voor de kwaliteit,
en hij zegt: "Heel lekker!" Dat hoekje ben je kwijt.