Sinterklaas­gedicht voor je partner

Lieve [naam], de Sint vroeg me laatst aan de deur:
"Wat maakt jou zo blij? Wat geeft jouw leven kleur?"
Ik zei: "Dat is simpel, het zijn kleine dingen,
zoals jij, die onder de douche staat te zingen.

De koffie die klaarstaat, nog voor ik het vraag,
het briefje op de koelkast: 'Fijne dag vandaag.'
De ruzie om de thermostaat, die we nooit beslechten,
en hoe we om het laatste stukje taart nog vechten.

Je arm om me heen als de film te eng is,
en hoe zeker je de weg weet, al rijd je drie keer mis.
Het liedje dat we zingen, vals, maar met z'n twee,
en de dansjes in de keuken, met de pollepel mee."

De Sint knikte en schreef het op, heel klein,
en zei: "Wat fijn om zo samen te zijn."
Dus hier is een fotoboek, van ons, van dit jaar,
van de kleine dingen, en van ons, met elkaar.

Lieve [naam], de Sint stond op het dak,
en hoorde gezaag, dus hij dacht: timmerwerk, ja, zo'n vak.
Hij keek door het raam, maar er stond geen kist,
alleen jij op je rug, met een mond die niet wist.
De buren, die slapen met oordoppen in,
en de hond is verhuisd naar de schuur, naar het begin.
Je zegt dat je nooit snurkt, dat het de wind was, of zo,
maar de Sint heeft bewijs: een opname, hoho.
Dus hier is een pakje, pak uit, maar heel zacht,
want de rest van de straat is net ingeslapen vannacht.

Beste [naam], de Sint zag je lopen op straat,
met je neus op het scherm en je hoofd in de staat
van "ik kijk nog heel even", drie uur achtereen,
tot je bijna de lantaarnpaal kuste, alleen.
Je weet wie er trouwt, wie er scheidt en wie danst,
maar wat oma vroeg aan tafel? Daarvan heb je geen kans.
De Sint heeft een voorstel, en Piet vindt het goed:
één avond het ding in een la, voor de moed.
Dus hier is een pakje, en kijk eens omhoog:
daar zitten je mensen, en die kijken je aan, oog in oog.

Lieve [naam], de Sint pakte zijn grote boek,
en bladerde terug naar januari, naar de hoek
waar jij stond, met goede voornemens en een plan:
meer sporten, minder snoep, en "dit jaar kan ik het, man".

In februari was het plan alweer kwijt,
maar jij was er wel, bij elk feest, elke tijd.
Maart bracht de regen, april bracht de zon,
en jij bracht de koffie, elke ochtend, met een bon.

De zomer was lang, met een reis naar [plek],
waar je verdwaalde, maar lachend, zonder gebrek.
September kwam snel, oktober was nat,
en november, dat weet je, is de maand van dít en dát.

De Sint keek het door en zei toen tegen Piet:
"Dit was een goed jaar, voor [naam], dat zie je, niet?"
Dus hier is een pakje, met liefde erin,
voor het jaar dat was, en het jaar dat nu nog begint.

Lieve papa, de Sint zag de schuur vol met licht,
en jou met een boor en een heel streng gezicht.
De kast van IKEA, die stond bijna recht,
en het schroefje dat overbleef? "Dat zit er niet echt."
Je zegt elke klus is in een uurtje gedaan,
en drie weekenden later staat de ladder er nog aan.
Maar als er iets kapot is, dan ben jij onze held,
met tape en een vloek, en je bent nog nooit geveld.
Dus hier is een pakje, van je grootste fan:
en als je het uitpakt, hou dan het schroefje, dan.

Lieve [naam], de Sint zag ons slapen, heel stil,
maar jij had de deken, en ik had het kil.
Je rolt je erin als een worstje van bladerdeeg,
en ik lig daarnaast, en mijn kant van het bed is leeg.
Om drie uur trek ik zacht, maar jij trekt harder terug,
en je mompelt: "Van mij," en je draait me je rug.
Toch slaap ik het liefst naast jou, ook in de kou,
want liever geen deken dan een nacht zonder jou.
Dus hier is een deken, voor jou, extra wijd,
dan ben ik de oude voortaan niet meer kwijt.

Lieve [naam], de Sint hoeft niet te loten,
want jouw naam staat al jaren bij mij in de noten
van alles wat goed is: de koffie, de bank,
je slechte grappen, je blik die zegt "dank"
als ik de vaat doe, "want dat was mijn beurt",
en je koude voeten die ’s nachts naar mij zijn gekeerd.
De Sint zei tegen Piet: "Die twee, dat zit goed,
schrijf maar op: nog een jaar, en dan nog één, met gloed."
Dus hier is een pakje, van mij, niet van Sint,
omdat ik elk jaar weer opnieuw jouw lootje vind.

Lieve [naam], de Sint vroeg wat ik het liefste wil,
ik dacht niet lang na, en werd even heel stil.
Ik dacht aan jouw lach, en de zon door het gordijn,
en hoe fijn het is om gewoon bij jou te zijn.
Dus hier is iets kleins, dat glinstert als jij,
een sieraad van de Sint, maar het hart komt van mij.