Een sinterklaasgedicht voor een kind moet kort, ritmisch en een beetje spannend zijn. Vul in wat jouw kind graag doet en ons algoritme laat de Sint het allemaal weten.
Een kind luistert anders dan een volwassene. Het wil niet bewonderen hoe mooi iets rijmt, het wil horen dat de Sint het kent. Daarom werkt een kindergedicht het best met herkenbare details, een duidelijk ritme en een beetje spanning: weet de Sint écht dat jij gisteren je kamer niet opruimde? Schrijf korte zinnen, gebruik woorden die het kind zelf zou gebruiken en laat het gedicht klinken als iets wat je hardop kunt voorlezen.
Het verschil tussen een kind van vijf en een kind van elf is groot. Hieronder zie je wat per leeftijd werkt.
4 tot 6 jaar. Kort, vier tot zes regels, met veel klank en herhaling. Noem het cadeau of de knuffel bij naam en laat de Sint blij zijn met de tekening die het kind maakte. Meer vind je bij peuter of kleuter.
7 tot 9 jaar. Nu mag het grappig worden. Een voetbalschoen die zelf naar het veld loopt of een Sint die zich verbaast over de rommel in de kamer. Acht tot twaalf regels zijn prima, en kinderen van deze leeftijd lezen vaak graag mee.
10 tot 12 jaar. Niet te kinderachtig, wel met humor. Laat de Sint een knipoog geven naar de telefoon, de game of het eeuwige “ik kom zo”. Houd het kort en stoer, en kijk ook eens bij tieners.
Kopieer gerust, of gebruik ze als startpunt. De gedichtenmaker maakt er in een paar klikken een versie van die precies over jouw kinderen gaat.
Lieve [naam], je letter was nergens meer te zien,
dus nu krijg je een X, dat past ook wel, misschien.
Een X is een kus, zegt Piet, en dat is wel zo fijn:
zo'n kus van chocola mag best wat groter zijn.
Hé [naam], de Sint hoorde net van Piet
dat jij elke bal in de bovenhoek schiet.
De ruit van de buurman, de bloemen van mam,
die weten precies hoe hard jouw schot kwam.
Je traint in de regen, je traint in de zon,
en zelfs in je slaap roep je: "Goal! En ik won!"
Dus hier is iets ronds, en het past in een net,
de buurman heeft alvast zijn helm opgezet.
Lieve [naam], de Sint wilde je hele naam,
in letters van chocola, op een rij voor het raam.
Maar Piet hield de wacht, en hij at er één op,
en toen nog een paar, en toen riep de Sint: "Stop!"
Dus van al die letters bleef er eentje over, kijk nou:
de eerste, de mooiste, en die is voor jou.
Lieve [naam], je letter is nog bijna heel,
op één hoekje na, maar dat is niet veel.
Piet moest even proeven, voor de kwaliteit,
en hij zegt: "Heel lekker!" Dat hoekje ben je kwijt.
Lieve [naam], de Sint wil heel graag iets weten:
waar begin jij als je je letter gaat eten?
Bij het puntje, bij het pootje, of eerst aan de rand?
Of hou je hem vast tot hij smelt in je hand?
Piet begint bij de onderkant, dan valt hij neer,
en de Sint breekt hem in stukjes, voor elke dag een keer.
Dus hier is je letter, zet je tanden er maar in,
en vertel het de Sint: waar is jouw begin?
Lieve [naam], de Sint zag je dansen in de gang,
op je sokken, met muziek, de hele avond lang.
Je draait als een tol en je springt als een veer,
en na elke val sta je op, en je danst nog een keer.
Je oefent voor de spiegel, je telt tot acht,
en je zingt erbij, soms tot laat in de nacht.
Piet deed het je na, maar hij draaide verkeerd,
en zei: "Dit is moeilijker dan wat ik ooit heb geleerd."
Dus hier is een pakje voor op het toneel,
en de Sint zit vooraan, en hij klapt heel veel.
Lieve [naam], de Sint zag een lampje laat in de nacht,
onder je deken, waar een boek op je wacht.
Je leest over draken, spionnen en zee,
en je boek gaat altijd en overal mee.
Je leest aan het ontbijt en je leest op de fiets,
en als iemand iets vraagt, dan hoor je echt niets.
De Sint zei tegen Piet: "Die leest sneller dan wij,
straks leest die mijn grote boek, en jouw brieven erbij."
Dus hier is een boek, en een lampje van Piet:
lees onder de deken, maar zeg het je ouders niet.
Hé [naam], de Sint liep op sokken door je kamer,
en stapte op een blokje: au, erger dan een hamer!
Je bouwt een kasteel, een raket en een trein,
met torens zo hoog als de Sint, en dat is niet klein.
Piet wilde helpen, maar jij riep: "Niet aan mijn stad!
Elk blokje ligt goed, ook het rode op het pad."
De Sint stond te kijken, met zijn staf in zijn hand,
naar de mooiste stad van heel Nederland.
Dus hier zijn nieuwe blokjes, van de Sint, voor jou,
maar ruim ze wel op, of de Sint roept weer: au!
Vul de velden samen in. Kinderen vinden het spannend om te zien hoe de Sint zijn of haar hobby en lievelingsdingen opschrijft, en jij weet meteen wat er werkelijk leeft.
Gedicht voor je kind maken