Sinterklaas­gedicht voor een tiener

Lieve [naam], de Sint kent jouw smaak niet zo goed,
want jij weet zelf het beste wat je hebben moet.
De Sint stond in de winkel, met Piet, een heel uur,
bij de truien, de spellen, en de lampen aan de muur.
Maar wat kies je voor iemand die zelf het beste weet?
Dat is iets wat de Sint nu nooit meer vergeet.
Dus hier is een bon, en de keuze is aan jou:
zoek iets uit wat jij mooi vindt, al is het groen of blauw.

Beste [naam], de Sint stond een uur voor de deur
van de badkamer, want jij stond onder de douche, met gebeur.
Het water was koud, de spiegel was mist,
en de rest van het huis had zich al weken vergist
in de hoop dat jij ooit nog korter zou zijn,
maar nee, broertje, jij bent een douche-kampioen, fijn.
En de wifi? Die is traag, en we weten wel waarom:
jouw game staat te downloaden, zo'n twintig keer, dom.
Dus hier is een pakje, en de Sint vraagt beleefd:
tien minuten per douche, zodat de rest ook nog leeft.

Lieve [naam], de Sint deed je kamerdeur open,
maar er lag zoveel op de vloer, hij kon niet meer lopen.
Een berg met kleren, een bord van vorige week,
en een sok op de lamp, wat de Sint wel wat raar leek.
Piet zocht naar je bed, maar dat vond hij niet meer,
hij zocht een half uur en gaf het op, voor deze keer.
Toch weet jij precies waar je oplader ligt:
onder drie truien en een tijdschrift, uit het zicht.
Dus hier is een mand, voor de kleren, de rest,
en vind je hem niet meer? Dan is dat de grootste test.

Lieve [naam], Piet zei: "Dit is saai, Sinterklaas,
een envelop, dat is niks, dat is dwaas!"
Maar de Sint zei: "Wacht maar, wat gebeurt er straks, Piet?
Dan lacht [naam] van oor tot oor, en dat is saai? Echt niet!"
Want hiermee kies jij zelf wat je mooi vindt en fijn:
een spel, of een trui, of een kaartje voor de trein.
Dus hier is je envelop, en Piet is nu stil:
hij vindt het niet saai meer, nu jij kiest wat je wil.

Beste [naam], de Sint zag je lopen op straat,
met je neus op het scherm en je hoofd in de staat
van "ik kijk nog heel even", drie uur achtereen,
tot je bijna de lantaarnpaal kuste, alleen.
Je weet wie er trouwt, wie er scheidt en wie danst,
maar wat oma vroeg aan tafel? Daarvan heb je geen kans.
De Sint heeft een voorstel, en Piet vindt het goed:
één avond het ding in een la, voor de moed.
Dus hier is een pakje, en kijk eens omhoog:
daar zitten je mensen, en die kijken je aan, oog in oog.

Hoi [naam], de Sint heeft een tutorial bekeken,
en hij oefent nu al, al zeker drie weken.
Hij probeerde een lijntje, heel strak, als een pijl,
maar het werd een slingerweg, en niet echt jouw stijl.
Piet deed het beter, die heeft het al door,
hij heeft nu een eigen kanaal, en drie volgers, hoor.
Maar jij bent de beste, dat weet heel de klas:
jij doet het in de bus, met een spiegel uit je tas.
Dus hier een cadeau, en de Sint heeft één vraag:
maak jij voor hem een tutorial? Liefst nog vandaag.

Hé [naam], de Sint wilde iets kopen voor jou,
maar wat vind je leuk? Dat verandert zo gauw.
Vorige week was het roze, nu is het juist zwart,
en wat gisteren leuk was, is vandaag al apart.
Dus de Sint doet het zo, in een envelop, dicht:
koop zelf maar wat moois, en stuur hem een bericht.

Hé [naam], de Sint hoorde een akkoord door de muur,
het was jouw gitaar, en je speelde een uur.
Eerst klonk het als een kat die per ongeluk viel,
maar nu speel je een liedje met gevoel en met ziel.
Je schrijft eigen nummers, je zingt ze heel zacht,
en de Sint luistert mee, op het dak, in de nacht.
Piet vraagt nu al om je handtekening, heel snel,
want later sta jij op een podium, dat weet hij wel.
Dus hier zijn nieuwe snaren, en een plectrum erbij,
en je eerste concert? Daar zit de Sint op de eerste rij.